Żałobę najlepiej łagodzi psychoterapia

Terapia rozmową jest najskuteczniejszym sposobem na zmniejszenie żalu i depresji po śmierci bliskiej osoby. Taki wniosek płynie z nowego przeglądu dowodów naukowych opublikowanego w Annals of Internal Medicine.

Naukowcy zauważają, że psychoterapia ma "silną bazę dowodową", podczas gdy istnieje znacznie mniej dowodów na skuteczność wielu innych popularnych metod wsparcia - grup samopomocy, poradnictwa duchowego, wsparcia rówieśniczego, leków przeciwdepresyjnych i książek samopomocy.

Zespół, kierowany przez Suzanne Hempel z Southern California Evidence Review Centre na University of Southern California, podkreśla: podczas gdy praktycy mają do dyspozycji szeroki zakres interwencji, konieczne jest lepsze zrozumienie , w jaki sposób dostosować je do konkretnych okoliczności osób pogrążonych w żałobie, w tym pacjentów z przedłużonym zaburzeniem żałoby.

Co badali naukowcy

W przeglądzie uwzględniono dane ze 169 badań klinicznych testujących różne sposoby pomocy osobom zmagającym się z żałobą. Badania dotyczące tak zwanej przedłużającej się żałoby (wcześniej często nazywanej "skomplikowaną żałobą") - stanu, w którym żałoba pozostaje intensywna, uporczywa i zakłóca codzienne życie dłużej niż normalnie można by się spodziewać po stracie - zostały przeanalizowane osobno.

Spośród przeanalizowanych artykułów w 76 badaniach oceniano, czy psychoterapia pomaga w radzeniu sobie z żałobą.

Główny wniosek: psychoterapia pomaga bardziej niż inne metody

Według przeglądu, psychoterapia ogólnie wykazała pozytywne efekty w zmniejszaniu objawów zaburzeń związanych z żałobą. Naukowcy znaleźli również dowody na korzyści płynące z

• grup wsparcia prowadzonych przez profesjonalistów,

• zwiększony kontakt ze strony zespołu medycznego (gdzie lekarze i personel pielęgniarski są bardziej aktywni w towarzyszeniu pacjentowi/rodzinie po stracie).

Siła dowodów dla tych obszarów była jednak niższa niż w przypadku psychoterapii.

Autorzy przeglądu podkreślają, że nadal brakuje dowodów na inne interwencje - a także na pomoc dla dzieci i wyniki wykraczające poza powszechne objawy żalu, zaburzenia żalu i depresji.

"Luki w wiedzy": dzieci, kultura i wsparcie duchowe

Sherry Cormier (Annapolis, Maryland), psycholog i specjalista ds. traumy związanej z żałobą, komentując wyniki, nazwała przegląd "jasną mapą" tego, co działa, a co nie zostało jeszcze udowodnione.

Wśród nieoczekiwanych luk, autorzy podkreślają:

• brak badań nad tym, jak najlepiej pomóc dzieciom w żałobie,

• brak danych na temat skuteczności psychoterapii w grupach zróżnicowanych kulturowo,

• niezdolność do wyciągnięcia wniosków na temat wpływu doradztwa duchowego, pomimo faktu, że wiele osób zwraca się do organizacji religijnych i społecznych w czasach straty.

Dlaczego terapia może być szczególnie ważna

Eksperci przypominają nam, że żałoba jest często doświadczana jako izolacja: osoba tkwi w bólu, podczas gdy "reszta świata toczy się dalej". Jak mówi Cormier, podczas terapii osoba otrzymuje empatię i potwierdzenie swojego doświadczenia, co zmniejsza poczucie osamotnienia. Ponadto strata zmienia przywiązanie i poczucie tożsamości - a praca z tymi "zmianami" podczas terapii może ułatwić powrót do zdrowia.