Bezruch jest powiązany z powikłaniami cukrzycy, od udaru po utratę wzroku

Takie wnioski płyną z nowego badania opublikowanego w Journal of Sport and Health Science.

Zespół przeanalizował dane od prawie 2,4 miliona uczestników z 27 wcześniej przeprowadzonych badań na całym świecie. Naukowcy porównali poziomy aktywności fizycznej u osób z cukrzycą i powikłania związane z cukrzycą.

Brak aktywności fizycznej został zdefiniowany w artykule jako niezdolność do zgromadzenia co najmniej 150 minut tygodniowo umiarkowanejlub energicznej aktywności, co jest progiem stosowanym w wytycznych dotyczących aktywności fizycznej.

Autorzy obliczyli, że brak aktywności fizycznej wśród osób z cukrzycą odpowiadał za ok:

• 10,2% udarów mózgu;

• 9,7% retinopatii cukrzycowej;

• 7,3% przypadków niewydolności serca;

• do 7% przypadków choroby wieńcowej.

W badaniu zauważono również, że kobiety i osoby z niższym poziomem wykształcenia miały konsekwentnie wyższe wskaźniki powikłań związanych z brakiem ruchu. Autorzy podkreślają: powikłania cukrzycy są często postrzegane jako nieuniknione, ale wyniki pokazują, że znaczną część ryzyka można potencjalnie zmniejszyć poprzez "osiągalny" wzrost aktywności.

Jednocześnie naukowcy przestrzegają przed uniwersalnymi zaleceniami: zwyczajowe źródła aktywności różnią się w zależności od regionu. W bogatszych krajach ludzie częściej "zażywają" ruchu w wolnym czasie, podczas gdy w krajach o niższych dochodach znaczną część aktywności spędza się w pracy i na codziennych zadaniach. W związku z tym środki wsparcia muszą być dostosowane do lokalnego kontekstu i działać niezależnie od nierówności społecznych i płciowych.